W grudniu 2025 r. zapadł kolejny istotny wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach frankowych. Czy TSUE stanął po stronie konsumentów? Koniec tego roku obfituje w kolejne orzeczenia TSUE w sprawach kredytów frankowych. Każde z tych orzeczeń dotyczy niezwykle istotnych dla frankowiczów kwestii. Nie inaczej jest z orzeczeniem z dnia 11 grudnia 2025 r. zapadłym w sprawie C-767/24. Sąd Okręgowy w Warszawie powziął wątpliwości czy skorzystanie z przysługujących narzędzi ochrony po stronie konsumenta w postaci oświadczenia o potrąceniu rzeczywiście jednoznacznie przekreśla możliwość powołania się na zarzut przedawnienia.
Jakie jest znaczenie tej sprawy dla frankowiczów?
Nie ma co do tego wątpliwości, że kwestia poruszona w pytaniu Sądu Okręgowego w Warszawie jest niezwykle doniosła z punktu widzenia prowadzonych procesów o unieważnienie umów kredytów waloryzowanych. Aktualnie weszliśmy w etap, kiedy to co raz więcej banków skierowało do polskich sądów liczne pozwy o zwrot kapitału, a nie rzadko dochodząc także innych dodatkowych świadczeń, mających w istocie stanowić dodatkowe wynagrodzenie.
Jaka jest nieuczciwa taktyka banków? Pozwy mimo zaprzeczania nieważności
Niejednokrotnie ma miejsce sytuacja, że mimo tego, iż w sprawach z powództwa kredytobiorców banki uparcie twierdzą, że umowy kredytów frankowych są ważne i nie ma podstaw do stwierdzenia przez sąd ich nieważności, to jednak jednocześnie pozywają kredytobiorców o zwrot kapitału, stwierdzając, że nie ma to wpływu na ich ogólne stanowisko, a wiąże się tylko z koniecznością zabezpieczenia swoich interesów.
Bieg przedawnienia – od kiedy liczony?
Powstaje jednak pytanie czy banki są ograniczone w czasie, co do skierowania pozwu do Sądu przeciwko kredytobiorcy. W oparciu o orzecznictwo TSUE oraz Sądu Najwyższego przyjmować należy, że termin przedawnienia roszczenia banku biegnie od momentu, kiedy to konsument po raz pierwszy powoła się na abuzywny charakter postanowień umowy kredytu i na tej podstawie będzie wywodził, że umowa jest nieważna.
Dodać przy tym należy, że termin przedawnienia roszczenia dla przedsiębiorcy zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego wynosi 3 lata, zatem banki mają stosunkowo sporo czasu na podjęcie decyzji jakie chcą przyjąć stanowisko w sporze z konsumentem.
Frankowicze też mają prawo się bronić
Tak więc, co jest takiego istotnego w zakresie zapadłego orzeczenia? Przede wszystkim trzeba spojrzeć na całość sporu, a nie tylko na poszczególne procesu. Kancelarie frankowe przede wszystkim podkreślają, że banki są niekonsekwentne w swoim podejściu, dlatego, też frankowicze powinni mieć prawo na korzystanie z przysługujących im praw.
Fragment sentencji wyroku TSUE z 11 grudnia 2025 r. (C-767/24):
Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy 93/13 w związku z zasadą skuteczności należy interpretować w ten sposób, że w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej między konsumentem a bankiem, ze względu na to, że umowa ta zawiera nieuczciwy warunek, bez którego wspomniana umowa nie może dalej obowiązywać, stoi on na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym złożenie przez tego konsumenta oświadczenia o potrąceniu jego wierzytelności z wierzytelnością banku pociąga za sobą dorozumiane zrzeczenie się zarzutu przedawnienia dotyczącego wierzytelności, na którą powołuje się wspomniany bank.
Podsumowanie – znaczenie wyroku dla konsumentów
Orzeczenie TSUE bez wątpienia jest bardzo istotne dla frankowiczów, po pierwsze daje im pełną ochronę i możliwość powołania wszelkich zarzutów, a z drugiej strony podkreśla, że procesy przeciwko bankom mają być sprawiedliwe i prowadzić do pełnej realizacji celów dyrektywy 93/13/EWG.
Bezpłatna analiza umowy kredytowej – sprawdź, czy Twoja umowa może być unieważniona
Czy masz kredyt w CHF? Zastanawiasz się czy Twoja umowa także podlega unieważnieniu? – Skorzystaj z bezpłatnej analizy umowy kredytowej Naszej Kancelarii i sprawdź!
Autor: adwokat Mateusz Maciejewski Redakcja: Aleksandra Szlacheta
FAQ – frankowicze a unieważnienie umowy frankowej
Czy TSUE w wyroku z 11 grudnia 2025 r. stanął po stronie frankowiczów?
Tak. Trybunał jednoznacznie potwierdził, że ochrona konsumenta wynikająca z dyrektywy 93/13 ma pierwszeństwo przed krajowymi interpretacjami, które mogłyby ją ograniczać. Wyrok wzmacnia pozycję frankowiczów w sporach z bankami.
Czy złożenie oświadczenia o potrąceniu pozbawia frankowicza prawa do podniesienia zarzutu przedawnienia?
Nie. TSUE uznał, że złożenie oświadczenia o potrąceniu nie oznacza dorozumianego zrzeczenia się zarzutu przedawnienia wobec roszczeń banku. Konsument może więc korzystać z obu instrumentów jednocześnie.
Jakie znaczenie ma ten wyrok w praktyce procesowej?
Wyrok po raz kolejny potwierdza, że postępowania w sprawach CHF muszą prowadzić do pełnej i skutecznej ochrony konsumenta, zgodnie z celem dyrektywy 93/13/EWG.
