Frankowicz może zakwestionować klauzule abuzywne, które przerzucają całe ryzyko kursowe na konsumenta i umożliwiają bankowi jednostronne ustalanie kursu CHF. W grę wchodzi też brak rzetelnych informacji o mechanizmach indeksacji i niepełne pouczenie o ryzyku walutowym.
Umowy kredytów powiązanych z walutą CHF zmieniły życie tysiącom ludzi na całym świecie. Wzrost raty kredytu CHF był lub nadal jest odczuwalny budżecie domowym frankowiczów. Coraz większa liczba frankowiczów zaczęła analizować swoje umowy kredytu CHF pod kątem występujących w nich klauzul abuzywnych. Czym są klauzule abuzywne i co Frankowicz może zakwestionować w swojej umowie kredytu CHF? O tym szczerzej w niniejszym artykule.
Czym jest klauzula abuzywna i jak ją definiuje kodeks cywilny?
Klauzule abuzywne to niedozwolone postanowienia umowne, które zostały zdefiniowane w kodeksie cywilnym w art. 385 1 i 385 3. Definicja ma charakter ogólny i wskazuje, że klauzule abuzywne to postanowienia w umowach zawartych z konsumentem, które nie zostały z nim indywidualnie uzgodnione. W przypadku zastosowania w umowie konsumenckiej klauzuli abuzywnej postanowienia takie nie są wiążące w sytuacji gdy naruszają prawa i obowiązki konsumentów. Klauzule abuzywne to także postanowienia sprzeczne z dobrymi obyczajami i znacząco naruszające interesy konsumenta.
Podstawową funkcją klauzul abuzywnych jest przede wszystkim ochrona „słabszej” strony umowy, czyli konsumenta w stosunku do zawartej z przedsiębiorcą umowy kredytu CHF. Tym samym, to względem przedsiębiorcy są zwiększone obowiązki, ponieważ to on jest „silniejszą” stroną stosunku zobowiązaniowego. To przedsiębiorca zawierając umowę z konsumentem jest zobowiązany, aby jej treść odpowiadała określonym wymogom prawnym.
Jakie niedozwolone postanowienia mogą znajdować się w umowie kredytu CHF?
Dokładna analiza umowy kredytu CHF pozwala na zweryfikowanie czy zawiera ona tzw. klauzule abuzywne. Jak pokazuje nasze doświadczenie w sprawach frankowych, najczęściej klauzule abuzywne dotyczą mechanizmu indeksacji i przerzucenia ryzyka kursowego na „słabszą” stronę umowy tj. frankowicza.
Najpopularniejsze klauzule abuzywne w umowach frankowych:
- zaburzenie równowagi kontraktowej stron – bank jako „silniejsza” strona umowy miał niczym nieograniczoną kontrolę nad ryzykiem kursowym,
- całkowita dowolność banku w ustalaniu kursu CHF – banki jednostronnie ustalały kursy kupna i sprzedaży franka szwajcarskiego na podstawie tabel, które notabene sami tworzyli. Frankowicz został pozbawiony jakiegokolwiek wpływu na kurs CHF,
- brak pouczenia o ryzyku kursowym – niemal każdy fra