Po prawomocnym wyroku stwierdzającym nieważność kredytu frankowego strony muszą się wzajemnie rozliczyć – frankowicz zwraca bankowi kwotę wypłaconego kapitału, a bank oddaje wszystkie wpłacone raty, prowizje i opłaty. W Polsce najczęściej stosuje się tzw. teorię dwóch kondykcji, zgodnie z którą każda ze stron ma odrębne roszczenie wobec drugiej. W praktyce oznacza to, że kredytobiorca może domagać się zwrotu wszystkich nadpłat, a bank – zwrotu samego kapitału kredytu. Po rozliczeniu konieczne jest także wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej.

Mimo, że sprawy frankowe należą do najpowszechniejszych postępowań sądowych w Polsce to nie istnieje jednolity sposób wyrokowania. Mamy bowiem dwa sposoby rozliczenia się z bankiem. Pierwszy to zdecydowanie przeważająca w orzecznictwie tzw. teoria dwóch kondykcji. Druga, to rzadziej spotykana, ale również praktykowana tzw. teoria salda. Oba wyżej wskazane sposoby rozliczenia z bankiem różnią się od siebie.

Na czym więc opiera się teroia salda? Strona, która uzyskała więcej niż sama świadczyła rzecz drugiej strony, jest zobowiązana do zwrotu świadczenia Tym samym rozlicza się tylko różnicę. Jeśli frankowicz spłacił więcej niż kwota kapitału, ma prawo domagać się zwrotu nadpłaty od banku. Tytułem przykładu – jeśli frankowicz zaciągnął kredyt na kwotę 500.000 zł, a spłacił już 600.000 zł, może domagać się zwrotu części wpłaconych pieniędzy. Chodzi tu o różnicę między kwotą, którą otrzymał, a tą, którą wpłacił – czyli kwotę 100.000 zł.

Teoria dwóch kondykcji zakłada inny sposób rozliczenia się z bankiem niż teoria salda. Według niej każda ze stron ma swoje roszczenia, które mogą być dochodzone niezależnie od siebie. W sytuacji unieważnienia kredytu frankowego bank zobowiązany jest zwrócić kredytobiorcy wszystkie raty kapitałowo-odsetkowe. Obejmuje to wszystkie wpłacone kwoty. Kompensacja takich roszczeń możliwa jest wyłącznie w ramach zarzutu potrącenia. W takiej sytuacji w chwili prawomocnego orzeczenia nieważności kredytu CHF powstają dwa odrębne stosunki – zarówno po stronie frankowicza, jak i banku. W momencie, gdy frankowicz wpłacił do banku więcej, niż w ramach kredytu otrzymał, wówczas powstaje nadpłata i to bank musi oddać frankowiczowi różnicę. Natomiast, gdy kredytobiorca nie spłacił jeszcze kapitału kredytu to po jego stronie zaistnieje obowiązek zwrotu świadczenia na rzecz banku.

W dniu 16 lutego 2021 roku Sąd Najwyższy w sprawie III CZP 11/20 podjął uchwałę, w której wskazał, że przy stwierdzeniu nieważności umowy kredytowej, umowę należy rozliczyć zgodnie z teorią dwóch kondykcji. Nadal masz wątpliwości czym jest teoria dwóch kondykcji? Nasza Kancelaria Frankowa jest tutaj, aby udzielić Ci wsparcia. Unieważnienie kredytu frankowego może być prostsze niż Ci się wydaje.

Unieważnienie kredytu frankowego oznacza, że uznaje się umowę za niezawartą, a str